Uczestnicy
uroczystości związanych z 35. rocznicą
pacyfikacji zakładów „Polar”
we Wrocławiu
Szanowna Pani Przewodnicząca!
Szanowni Państwo!
Spotykamy się dzisiaj we Wrocławiu, w hali produkcyjnej Whirlpool Polska, niemal w przeddzień trzydziestej piątej rocznicy wprowadzenia w Polsce stanu wojennego. Spotykamy się, aby wspólnie przywołać wydarzenia, które powinny być żywe w pamięci wszystkich Polaków. Aby uczcić tych wszystkich, którzy nie chcieli pogodzić się z wojną wypowiedzianą narodowi przez totalitarną władzę i stawili opór, opowiadając się po stronie prawdy, wolności i wierności Ojczyźnie.
Trzydzieści pięć lat temu na ulicach miast pojawiły się czołgi i transportery opancerzone, uzbrojeni żołnierze, milicjanci i zomowcy. Wprowadzono godzinę milicyjną. Pamiętamy wielość ówczesnych represji: internowania, porwania, pobicia, morderstwa. Odrzucone zostały wszelkie pozory praworządności i troski o codzienne potrzeby ludzi.
Szczególnie poruszające sceny, które już na zawsze pozostaną symbolami stanu wojennego, rozegrały się także we wrocławskich zakładach „Polar”. Szesnastego grudnia 1981 roku, w trakcie strajku okupacyjnego, ponad trzy tysiące jego uczestników zebrało się w hali produkcyjnej na Mszę św., odprawianą przez śp. księdza Mariana Stanetę.
Modlących się otoczyło ZOMO i oddziały Ludowego Wojska Polskiego, a na zewnątrz – kilkadziesiąt czołgów. Doszło do pacyfikacji – pod lufami karabinów, z użyciem pałek i armatek wodnych. Kilkadziesiąt osób internowano, inne poddano szykanom.
Terror stanu wojennego miał zniszczyć rozbudzone przez „Solidarność” energię, nadzieje i poczucie podmiotowości całego społeczeństwa. Ta manifestacja przemocy wobec własnego narodu zakończyła się porażką. Bo przecież tamten strajk w „Polarze”, choć przemocą stłumiony, był zapowiedzią przyszłego zwycięstwa. Usłyszała o nim Polska i świat. Także tu, z Wrocławia, rozległo się wtedy głośne wołanie o wolność i sprawiedliwość.
Pracownicy „Polaru” stanęli w jednym szeregu ze wszystkimi, którzy odważyli się sprzeciwić systemowi.
Dlatego dzisiaj pragnę przekazać tym dzielnym Polkom i Polakom wyrazy głębokiego szacunku i wdzięczności. W sposób szczególny pragnę podziękować osobom, które otrzymają dzisiaj Komandorskie i Oficerskie Krzyże Orderu Odrodzenia Polski. Rzeczpospolita wolna i niepodległa to wielkie wspólne dobro, które nasz naród odzyskał również dzięki Państwu, dzięki Państwa odwadze, prawości i determinacji. Życzę, aby ta rocznicowa uroczystość umocniła Państwa uczucia patriotyczne oraz ducha międzyludzkiej solidarności.
Serdecznie pozdrawiam wszystkich, którzy zgromadzili się dzisiaj na rocznicowych obchodach, aby pielęgnować pamięć i łączyć się w służbie dla Polski.
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej
Andrzej Duda
