Miała 12 lat, kiedy podjęła decyzję o rezygnacji z siebie, swoich dziecięcych i niewieścich planów i zgodziła się oddać swoją rękę starszemu o 22 lata mężczyźnie. Złożyła ofiarę ze swego życia dla dobra kraju, którego została królową, i dla nawrócenia Litwy. Dzięki niej została matką całego Narodu, a nawet trzech Narodów, jak mówią inni.
– Dziękujemy więc Bogu Ojcu, Synowi i Duchowi Świętemu za twoją mądrość, Jadwigo; za to, żeś rozeznała zamysł Boży nie tylko w stosunku do swego własnego powołania, ale także w stosunku do powołania narodów: naszego dziejowego powołania… – mówił św. Jan Paweł II podczas jej kanonizacji. – Pragniemy ci powiedzieć – tobie, nasza święta królowo – że pojęłaś jak mało kto tę Chrystusową i apostolską naukę. Nieraz klękałaś u stóp wawelskiego krucyfiksu, ażeby uczyć się takiej ofiarnej miłości od Chrystusa samego. I nauczyłaś się jej. Potrafiłaś życiem swoim dowieść, że miłość jest największa – dodał. Uczmy się, jak wypełniać lekcję miłości świętej królowej w naszych czasach.
Boga, który przyjął czystą ofiarę św. Jadwigi, prosimy, aby ulitował się nad Polską, której byt suwerenny jest dziś mocno zagrożony, a jedność narodowa – zrujnowana. Aby nas na nowo nauczył miłować Polskę i Polaków oraz otworzył serca na umiejętność składania ofiary z siebie.
