Poprzednie wezwania ukazywały nam przymioty i cnoty Serca Jezusowego: pełnię dobroci i miłości, pełnię Jego chwały czy pełnię mądrości i umiejętności. Obecne wezwanie przypomina, gdzie jest ich początek i skąd one biorą swój blask. Wypływają one stąd, że w Bożym Sercu mieszka absolutna pełnia Bóstwa.
W Chrystusie Jezusie mieszka cała pełnia Bóstwa (por. Kol 2,9). Jest On bowiem „współistotny Ojcu, Bóg z Boga, Światłość ze Światłości! Zrodzony, a nie stworzony. Przedwieczne Słowo. Jeden w Bóstwie z Ojcem i Duchem Świętym”. W Najświętszym Sercu Jezusa mieszka Bóg Ojciec i Duch Święty, czyli cała pełnia Bóstwa.
Dotykamy tu najgłębszej tajemnicy związanej z osobą Chrystusa. Chodzi tu o tajemnicę połączenia Boga z człowiekiem w jednej Osobie Syna Bożego. Dwie rzeczywistości: Boska i ludzka spotkały się i zjednoczyły w Nim nierozerwalnie. Człowieczeństwo Jezusa napełnione zostało całkowicie Bóstwem. Chrystus jako Syn Boży ukazuje nam, kim jest Bóg i jaki jest Bóg. Dzięki Chrystusowi możemy niezgłębione tajemnice Boga wyrazić ludzkim językiem.
