W homilii ks. bp Roman Marcinkowski przypomniał, że św. siostra Faustyna Kowalska 86 lat temu, 22 lutego 1931 roku, w Płocku w mistycznym widzeniu ujrzała Jezusa w obrazie „Jezu, ufam Tobie!”. Prosił, aby spojrzeć na ten obraz w duchu wiary: ukazany na nim Zmartwychwstały Chrystus przynosi pokój i odpuszczenie grzechów za cenę męki i śmierci krzyżowej. Jego rany przywołują zbawcze wydarzenia z Wielkiego Piątku.
– Ten obraz dla Jezusa pełni rolę narzędzia, przez które rozdaje łaski. Dla ludzi – jest to naczynie dla rozdawania łask. Jezus wychodzi naprzeciw człowiekowi, pierwszy czyni krok w stronę Jezusa. Chce w niego wejść, przemienić go, aby ukazał się nowy człowiek – człowiek żyjący po myśli Boga, wedle Bożych planów. Tymczasem człowiek chce często żyć wedle własnych planów – zaakcentował hierarcha.
Dodał, że realizacja ludzkich planów nie jest warunkiem zbawienia, lecz jest nim realizacja Bożych planów. Pomyślność dla człowieka to życie „po myśli Boga”. Idący w kierunku człowieka Chrystus stawia wymagania, jest „miłosierny, ale i sprawiedliwy”, za dobro wynagradza, a za zło każe.
– Jezus nie przynosi ze sobą „rogu obfitości”, nie uwolnił od cierpienia, bo sam cierpiał, nie uratował od śmierci, bo sam umarł, ale wybawił nas od przyczyny wszelkich nieszczęść – od grzechu. Jezus idzie ku nam jako Pan miłosierny, a nasza odpowiedź wyraża się w słowach „Jezu, ufam Tobie!”. Ufać Jezusowi to uznać Go za Pana i Zbawiciela – głosił ks. bp Marcinkowski.
Stwierdził też, że zwątpienie, brak ufności jest „przeklętym kołem, którym otacza się człowiek wątpiący”. Jezus pragnie leczyć duszę i ciało, gdy tymczasem człowiek woli szarlatanów. Jezus chce do człowieka przemówić, gdy tymczasem ten woli radio, telewizję i periodyki. Chce przygarnąć człowieka do swego serca, ofiarować mu prawdziwą miłość, ten zaś ekscytuje się walentynkami.
– Nieufność to grzech, który najboleśniej dotyka Serca Bożego. Ufność to dar największy, który człowiek może ofiarować Bogu. Bez niej nie zaistnieją najbardziej elementarne więzi. Łaski miłosierdzia czerpie się z naczynia, którym jest ufność – zaznaczył biskup pomocniczy diecezji płockiej.
Uroczystości poprzedziła nowenna odmawiana w sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Płocku – miejscu pierwszego objawienia się Jezusa Miłosiernego.
Tego dnia wielu diecezjan i pielgrzymów nawiedzało sanktuarium Bożego Miłosierdzia. Mogli tam zobaczyć, na jakim etapie znajduje się rozbudowa tega miejsca, obejrzeć okolicznościową wystawę, modlić się Koronką do Miłosierdzia Bożego, adorować Najświętszy Sakrament.
W Płocku i diecezji odbyła się też akcja „Zapal Światło Miłosierdzia” – z okazji rocznicy objawienia zapalano świece przy krzyżach i kapliczkach przydrożnych, a wieczorem w swoich mieszkaniach, na znak łączności duchowej z płockim sanktuarium Bożego Miłosierdzia. Z inicjatywą wystąpił Krąg Czcicieli Bożego Miłosierdzia przy parafii św. Stanisława Kostki w Płocku.
Naczynie do rozdawania łask
Ksiądz biskup Roman Marcinkowski, biskup pomocniczy diecezji płockiej, 22 lutego wieczorem przewodniczył w bazylice katedralnej w Płocku uroczystościom z okazji 86. rocznicy pierwszego objawienia się Jezusa Miłosiernego św. siostrze Faustynie Kowalskiej. – Ufność to dar największy, który człowiek może ofiarować Bogu – podkreślił w homilii.
